Stąd w trakcie terapii ekspresyjnych stosuje się: taniec, malowanie, wizualizację, poezję. Swoje korzenie arteterapie (terapia sztuką) ma w psychoanalizie, gdzie interpretowano przekaz symboliczny twórczych dzieł pacjentów zgodnie z zasadą, że tworzyć, to wyrażać swoje wnętrze. Wiele kursów rozwoju osobowości próbuje nazwać i teoretycznie wypowiedzieć to, co człowiek przeżywa; co czuje. Ekspresja pozwala nam na wyrażenie naszych wewnętrznych przeżyć poprzez sztukę, ruch, taniec, rysowanie. Pozwala doświadczać, ale nie nazywa wewnętrznych stanów. Dzięki takiemu podejściu, każdy doświadcza siebie samego i pozwala sobie na wewnętrzną analizę stanu, w którym się znajduje. To przeżywanie, często nazywane doświadczaniem siebie tu i teraz, pozwala nam na kreatywne podejście do własnych potrzeb i pragnień, do otwarcia się na nowe możliwości, dostrzeżenie dotąd niezauważalnych sytuacji. Nie chodzi tu o magię, czy czarowanie. Najważniejszy jest czas, jaki poświęcamy sobie w trakcie warsztatu, czy własnej pracy. Przy zabieganym trybie życia, nie dostrzegamy możliwości i sytuacji, które są na wyciągnięcie ręki; brniemy w schematyczne myślenie i umyka nam świeża, nowa perspektywa spojrzenia. W praktyce, w trakcie twórczej ekspresji, postrzegamy to, co jest w nas, w sposób bardziej wykrystalizowany i uporządkowany.