Społeczeństwo polskie starzeje się. Rodzi się coraz mniej dzieci, a średnia długość życia wzrasta. Podobne tendencje obserwuje się niemal na całym świecie przy wyłączeniu krajów Trzeciego Świata. Rosnąca liczba osób starszych w stosunku do innych grup stawia pod znakiem zapytania dalsze funkcjonowanie i rentowność funduszy emerytalnych, instytucji ubezpieczeń społecznych oraz zdrowotnych. Rządy wielu krajów z niepokojem spoglądają na prognozy gospodarcze uwzględniające liczebnościową dominację seniorów. Szczególnie istotne stają się wszelkie działania mające na celu utrzymanie na rynku pracy osób starszych,jako wciąż aktywnych i konkurencyjnych do młodszych pracowników. Polska wpisuje się w powyższe schematy, jednak w wymiarze krajowym mamy do czynienia z serią innych niekorzystnych zjawisk. Należy do nich bez wątpienia niska średnia wieku przechodzenia na wcześniejszą emeryturę. Powodów jest wiele, ale wśród nich przede wszystkim istotne wydają się specyficzne uregulowania prawne oraz nierzadko dyskryminacja oraz wywieranie nacisków na dojrzałych pracowników. W zasadzie do roku 2009 przejście na wcześniejszą emeryturę nie niosło ze sobą większych konsekwencji. Dziś, rezygnując z dalszej pracy przed osiągnięciem wieku emerytalnego musimy liczyć się z tym, że odbije się to znacząco na wysokości naszych świadczeń. Kwestią czasu jest zrównanie wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn, a także prawdopodobnie jego podniesienie.